قرارداد کار موقت

یکی از انواع قرارداد کار که امروزه رواج بسیاری پیدا کرده قرارداد کار موقت است. با توجه به آسانی انعقاد قرارداد کار موقت بسیاری از کارفرمایان برای بستن قرارداد با کارگران از این نوع قرارداد استفاده می کنند.

در یک قرارداد کار در صورتی که مدت زمانی درج نشود قرارداد به صورت غیر موقت یا دائمی خواهد بود اما اگر مدت محدودی برای قرارداد درج شود یا قرارداد برای انجام یک کار مشخص باشد نوع قرارداد موقت است. به خاطر مشکلاتی که قرارداد موقت برای کارگران ایجاد می کند باید این نوع قرارداد تنها در موارد معدودی که مشخص شده است به کار گرفته شود. در ادامه موارد استفاده قرارداد موقت و ویژگی های آن را بررسی می کنیم.

قرارداد کار موقت در چه مواردی مورد استفاده قرار می گیرد؟

ذات برخی کارها به گونه ای است که محدود به زمان مشخصی است. مانند کاشت و برداشت و کارهای فصلی کوتاه دیگری مثل هرس کردن درختان و چمن زنی که در زمان محدودی انجام می شود. قرارداد کاری این نوع کارها به صورت موقت است زیرا با به اتمام رسیدن کار نیز قرارداد به تمام می شود.

در مواردی که برای جایگزینی یک کارگر غایب لازم است کارگر دیگری جایگزین شود نیز از قرارداد کار موقت استفاده می شود.

اما مشکلی که این نوع قرارداد ایجاد کرده است این است که کارفرمایان برای شانه خالی کردن از ایجاد امنیت شغلی برای کارگران، در کارهایی که ماهیت دائمی دارند نیز با قرارداد موقت کارگران را استخدام می کنند. چنین کاری باعث آسیب پذیری قشر کارگر شده و معیشت آنها را به شدت تحت تاثیر قرار می دهد. بنابراین باید سازوکاری طراحی شود تا امنیت شغلی کارگران تامین شده و حقوق آنها حفظ شود.

ویژگی ها و اشکالات قرارداد کار موقت

از آنجایی که قرارداد کار موقت برای بازه زمانی مشخصی است با اتمام این مدت زمان به کار کارگر خاتمه داده شده و کارگر باید دنبال کار دیگری بگردد. علت تمایل کارفرمایان به قرارداد موقت را باید در شرایط امنیت شغلی قرارداد دائم جستجو کرد. در قرارداد دائم تنها در صورتی می توان کارگر را اخراج کرد که قصور و تقصیر وی در کار یا رعایت نکردن مفاد آیین نامه های کارگاه از سوی او به اثبات برسد. همچنین اخراج کارگر مستلزم تایید شورای اسلامی کار است. کارگر نیز در مقابل می تواند به این حکم اعتراض کند و برای احقاق حق خود اقدام کند. اما اگر قرارداد به صورت موقت بسته شده باشد کارگر بعد از اتمام مدت قرارداد دستاویزی نخواهد داشت و از کار بیکار خواهد شد.

با همه این توضیحات باید نتیجه گرفت قرارداد کار موقت باید تنها در کارهایی که ماهیت موقتی یا فصلی دارند به کار گرفته شود. در غیر آن باید قرارداد دائم نوشته شود تا کارگران بابت امنیت شغلی خود مطمئن باشند و حقوقشان تضییع نشود.

تفاوت قرارداد کار موقت با دائم

قرارداد دائم یا غیرموقت قراردادی است که بدون تعیین زمان خاصی برای پایان کار بسته می شود و فرض بر دائمی بودن کار است. اما برای قرارداد موقت، زمان مشخصی تعیین می شود و بعد از آن قرارداد به اتمام می رسد. این دو قرارداد از جهات بسیاری با یکدیگر متفاوت هستند. در ادامه برخی از مهم ترین این تفاوت ها را با یکدیگر بررسی می کنیم.

امنیت شغلی قرارداد دائم کار

یکی از ویژگی هایی که در قرارداد دائم برای کارگر تامین می شود، امنیت شغلی است. امنیت شغلی به این معناست که تا زمانی که کارگر تخلف یا قصوری مرتکب نشده باشد، در شغل خود باقی خواهد ماند و کارفرما نمی تواند او را اخراج کند یا قرارداد را به صورت یک طرفه فسخ کند. البته این ویژگی در قرارداد کار موقت نیز وجود دارد اما نکته ای که وجود دارد این است که برخی از کارفرمایان به جای بستن قرارداد دائم اقدام به انعقاد قرارداد موقت و تمدید چندباره آن می کنند. زمانی که کارگر با قرارداد موقت استخدام می شود تضمینی وجود ندارد که بعد از اتمام قرارداد، مجددا قرارداد کاری او تمدید شود و این نکته امنیت شغلی او را به خطر می اندازد. بنابراین مهم ترین ویژگی قرارداد کار دائم امنیت شغلی است که در مقابل آن بستن قرارداد موقت و تمدید چندباره آن این ویژگی را ندارد.

مزایا و سختی کار

مطابق قانون کار، علاوه بر دستمزد اصلی کارگر، کارفرما باید مزایایی را بر حسب شرایط به کارگر پرداخت کند. این مزایا شامل مواردی مانند حق سختی کار، حق اولاد و همسر و مرخصی با حقوق در ایام بیماری و از کار افتادگی است.

زمان و انقضای کار

تفاوت اصلی ای که در قرارداد کار دائم و موقت وجود دارد این است که برای قرارداد دائم تاریخ شروع ذکر می شود ولی تاریخ انقضا برای آن وجود ندارد. در آن سو برای قرارداد موقت تاریخ انقضا تعیین می شود. البته این امکان در قانون پیش بینی شده که یک قرارداد آزمایشی پیش از انعقاد قرارداد دائم بسته شود. این دوره نهایتا می تواند 3 ماه باشد و برای آشنایی کارفرما و کارگر و آزمودن یکدیگر است.

سابقه کار لازم برای بیمه بیکاری

افرادی که با قرارداد کار موقت به استخدام در می آیند به یک سال سابقه کار برای دریافت بیمه بیکاری نیاز دارند. ولی کارگرانی که با قرارداد کار دائم به کار مشغول بوده اند یا با قرارداد موقت در حین پیمان بیکار شده اند با داشتن 6 ماه سابقه کار می توانند بیمه بیکاری دریافت کنند.

قرارداد کار معین چیست؟

قرارداد کار معین نوعی دیگر از قرارداد کار است که زمان در آن هیچ نقشی ندارد. برای این قرارداد یک کار مشخص تعیین شده است که با انجام و اتمام آن کار، قرارداد به اتمام می رسد.

باید توجه داشت این نوع قرارداد با قرارداد کار موقت متفاوت است زیرا زمان اتمام آن، هر زمانی است که پروژه به اتمام می رسد اما برای قرارداد موقت زمان دقیق اتمام تعیین می شود.

دکمه بازگشت به بالا