جرائم کیفری

  پولشویی

      پولشویی و مجازات آن

 

پولشویی به اقداماتی گفته می‌شود که مجرمان با استفاده از آن پولی را که از راه غیر قانونی به‌دست آورده‌اند، به‌ نحو قانونی وارد چرخه اقتصادی می‌کنند. پولی که از هر نوع فعالیت مجرمانه‌ای مثل فعالیت‌های تروریستی یا قاچاق مواد مخدر به دست آمده، از طریق اقدامات مذکور به پولی تبدیل می‌شود که گویی از یک فعالیت کاملاً  قانونی به‌دست آمده‌ است. در این مقاله از مقالات سایت شهرداد به این موضوع خواهیم پرداخت که مطابق با قانون پولشویی چیست و چه مجازاتی دارد؟

 

     مصادیق پولشویی

 

بزهکاران برای انجام پولشویی از روش‌های مختلفی استفاده می‌کنند که بتوانند کشف منشأ پول کثیف را برای مقامات قضایی سخت‌تر کنند تا مشخص نگردد که این قبیل دارایی‌ها از کجا بدست آمده‌ است. مطابق با ماده 2 قانون مبارزه با پولشویی با اصلاحات مصوب سال 1397، این جرم، شامل اقدامات ذیل است:

  • تملک و تحصیل یا نگهداری یا استفاده از عواید حاصل از ارتکاب جرم با آگاهی از منشأ مجرمانه آن.
  • تبدیل، مبادله یا انتقال عالمانه عواید مجرمانه جهت پنهان کردن یا کتمان نمودن منشأ مجرمانه
  • کمک به ‌مرتکب جرم منشأ به‌ منظور این که مشمول آثار و تبعات قانونی ارتکاب آن جرم قرار نگیرد.
  •  مخفی کردن یا کتمان‌ نمودن منشأ و منبع، نقل و انتقال، جابه‌جایی یا مالکیت عوایدی که به‌ طور مستقیم یا غیر مستقیم در نتیجه جرم تحصیل ‌شده باشد.

چنانچه احتمال قوی مبنی عدم صحت معاملات و تحصیل نامشروع اموال وجود داشته باشد، مثلاً اگر عرفاً و با توجه به شرایط، تحصیل آن میزان دارایی در یک زمان مشخص ممکن نباشد، بار اثبات صحت آنها بر عهده متصرف خواهد بود.

نکته اثباتی دیگر آن که مالکیت اموال موضوع قانون پولشویی، منوط به ارائه اسناد و مدارک است. مجازات عدم ارائه این اسناد که قابل راستی‌آزمایی باشد، جزای نقدی به میزان یک چهارم ارزش آن اموال می‌باشد و اصل مال مذکور تا زمان رسیدگی قضائی توقیف می‌گردد. لکن پس از آن که اثبات شود دارا شدن مشروع بوده از مال رفع توقیف و در غیر این‌ صورت ضبط می‌شود.

 

     معاملات و عملیات مشکوک

این معاملات و عملیات هر نوع پرداخت یا دریافت و یا معامله مال اعم از الکترونیکی یا فیزیکی و یا شروع به آن‌ها را شامل می‌شود که براساس اوضاع و احوال و قرائن موجود، مانند موارد زیر احتمال قوی مبنی بر وقوع جرم را ایجاد می‌کند:

۱ـ عملیات و معاملات مالی در ارتباط با ارباب رجوع که از سطح فعالیت مورد انتظار او، بیشتر باشد باشد.

۲ـ کشف جعل، گزارش خلاف واقع یا اظهارات کذب از سوی مراجعان قبل یا بعد از آنکه معامله یا عملیات مالی انجام می‌گیرد.

۳ـ معاملات یا عملیات مالی که به هر ترتیب احراز گردد صوری یا ظاهری بوده و مالک شخص دیگری است.

       عواید حاصل از جرم در ماده 3 قانون مبارزه با پولشویی به معنای هر نوع مال یا امتیازی تعریف شده که به طور مستقیم یا غیرمستقیم از ارتکاب جرائم، اعم از جرم منشأ و جرم پولشویی، به دست آمده باشد.

     باید بدانید که منظور از جرم منشأ در قانون، اعم از این است که در داخل یا در خارج از کشور واقع شده باشد، به شرطی که جرم واقع‌ شده در خارج از کشور جمهوری اسلامی ایران نیز مطابق قانون جرم باشد.

     مجازات پولشویی

 

     اول. تمامی آلات و ادواتی که در فرآیند جرم پولشویی، وسیله ارتکاب جرم بوده یا در اثر جرم تحصیل شده و یا هنگام ارتکاب، استعمال و یا برای استعمال اختصاص یافته و در هر مرحله از مراحل رسیدگی یا تعقیب به دست آمده، در صورت اثبات آگاهی مالک از قصد مجرمانه مرتکب توقیف می‌گردد.

     دوم. درآمد و عواید و اصل مال حاصل از ارتکاب جرم منشأ و جرم پولشویی مطابق با ماده 9 قانون مبارزه با پولشویی اصلاحی 1397، اگر موجود باشد و اگر موجود نباشد مثل یا قیمت آن اموال، مصادره می‌شود و همچنین چنانچه جمع اموال، درآمد و عواید مذکور به ده میلیارد (۱۰.۰۰۰.۰۰۰.۰۰۰) ریال برسد به حبس تعزیری درجه پنج (بیش از دو تا پنج سال) و ارقام بیشتر از آن به حبس تعزیری درجه چهار (بیش از پنج تا ده سال) و در هر دو مورد علاوه بر مجازات مذکور، به جزای نقدی معادل وجوه یا ارزش مالی که مورد پولشویی واقع گردیده، محکوم می‌شوند.

     سوم. اگر عواید حاصل از جرم منشا به اموال دیگری تغییر یافته یا تبدیل شده باشد همان اموال و در صورت انتقال به ثالث از روی حسن نیت، معادل آن از اموال مرتکب ضبط می‌گردد.

     چهارم. صدور و اجرای حکم ضبط دارایی و منافع حاصل از آن مشروط به این امر است که متهم به علت ارتکاب جرم منشأ، مشمول این حکم قرار نگرفته باشد.

     پنجم. مرتکبان جرم منشأ در صورت ارتکاب جرم پولشویی علاوه بر مجازات‌های در نظر گرفته شده برای جرم منشأ، به مجازاتهای پیش‌بینی ‌شده در قانون مبارزه با پولشویی نیز محکوم خواهند شد. اما اگر مرتکبین مذکور در جرم منشأ نقشی نداشته باشند، صرفاً به مجازات مقرر برای پولشویی محکوم می‌شوند.

ششم. در صورتی که جرم پولشویی به صورت سازمان یافته واقع شده باشد، موجب تشدید در مجازات به میزان یک درجه خواهد بود.

هفتم. در صورتی که مرتکب جرم پولشویی، اشخاص حقوقی باشند، به جزای نقدی از دو تا چهار برابر وجوه یا ارزش مالی که مورد پولشویی واقع شده محکوم می‌گردند که این مجازات علاوه بر مجازات‏های مقرر در قانون مجازات اسلامی است.

هشتم. چنانچه اموال موضوع این جرم، متعلق به غیر باشد و در دادگاه رسیدگی کننده مشخص شود که بدون اطلاع مالک استفاده شده یا اینکه مالک رضایت نداشته و این امر را به مراجع قانونی اعلام کرده یا اینکه امکان اعلام نداشته است به مالک آن مسترد می‌گردد.

 

     مرجع رسیدگی به جرم پولشویی

    در ماده 11 قانون مبارزه با پولشویی مقرر گردیده که شعبی از دادگاههای عمومی در تهران و در صورت نیاز در مراکز استان‌ها به ‌امر رسیدگی به این جرم و جرائم مرتبط اختصاص می‌یابند. اما تخصصی ‌بودن شعب مذکور، مانع رسیدگی به سایر جرائم نمی‌باشد.

     البته در مواردی که مرتکب جرم، از مقامات خاص مانند روسای قوا، نمایندگان مجلس، شهردار، فرماندار یا وزیر (موضوع مواد (۳۰۷) و (۳۰۸) قانون آیین دادرسی کیفری) و مرتکب جرم منشأ، شخصی غیر از این مقامات باشد، به جرم پولشویی حسب مورد در دادگاه‌ کیفری تهران یا مرکز استان رسیدگی می‌شود.

 

بنابراین با لحاظ مطالب فوق می‌توان گفت که اصلی‌ترین مجازات پولشویی در قوانین ایران، مصادره‌ اموال و عوايد حاصل از جرم است. با توجه به اینکه هدف از این جرم، قانونی جلوه‌ دادن درآمدهای مجرمانه و پول‌های کثیف و در نهايت استفاده‌ آزادانه از این اموال است، محروم كردن مجرمين از اين درآمدها، انگيزه‌ ارتكاب پولشويی و جرايم مقدم بر آن را كاهش خواهد داد. کارشناسان شهرداد، مشاوران مطمئنی برای پاسخ به سوالات شما هستند.

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا