ملاقات فرزند

ملاقات فرزند

ملاقات فرزند

 

جرم  ممانعت از ملاقات فرزند براساس قانون حمایت از خانواده

واضح است هرکدام از والدینی که حضانت فرزند را ندارد، اما حق ملاقات فرزند خود را دارد و می تواند فرزندش را هر وقت که بخواهد ملاقات نماید.

دقت کنید آنچه که  گفته می شود،  فقط مربوط به بعد از طلاق نیست چون گاهی اوقات  هنوز کار به دادگاه و طلاق نرسیده باشد ولی زوجین جدا از هم زندگی کنند.

اما اگر کسی که حضانت فرزند با اوست مانع ملاقات طرف دیگر شود. طرف دیگر می تواند با مراجعه به دادگاه  و یا دادن دادخواست از طریق دفاتر خدمات الکترونیک قضایی؛ تقاضای ملاقات فرزند کند. در این صورت می تواند ابتدا دستور موقت ملاقات فرزند  خود را به صورت فوری از دادگاه دریافت کند. در نتیجه  دادگاه خانواده با رعایت مصلحت کودک باید حق ملاقاتی برای خواهان تعیین کند. اما بر طبق ماده ۵۴ قانون حمایت خانواده ممانعت از ملاقات فرزند جرم است.

براساس ماده ۵۴ قانون حمایت خانواده: «هرگاه مسئول حضانت از انجام تكاليف مقرر خودداری  كند يا مانع ملاقات کودک با اشخاص صاحب حق شود،  برای بار اول به پرداخت جزای  نقدی درجه هشت و درصورت تكرار به حداکثر مجازات مذكور محكوم مي شود.»

همچنین ماده ۴۰ قانون مذکور نیز مقرر کرده: «هر کدام از والدین از اجرای حکم دادگاه در مورد حضانت کودک اجتناب كند يا مانع اجرای آن شود يا از بازگرداندن  کودک امتناع کند؛ برحسب تقاضا صاحب نفع و به دستور دادگاه صادركننده رأي نخستين تا زمان اجرای حکم بازداشت مي شود.»

خارج کردن کودک از محل حضانت چه شرایطی دارد ؟

بر اساس ماده 1174 قانون مدنی، در خصوص زمان ، مکان و سایر جزئیات ملاقات فرزند ، والدین خودشان برای زمان ملاقات به توافق برسند، در نتیجه بر اساس آن عمل می شود.اما  در صورتی که اختلافی باشد، دادگاه زمان و مکان آن را بر اساس شرایط و صلاح  کودک تعیین می کند که ممکن است یک الی دو بار در آخر هفته باشد .

بر همین اساس در قانون مواردی پیش بینی شده است تا به واسطه آن حق ملاقات با فرزند برای طرف دیگر حفظ شود. به عنوان مثال  :

پدر و مادری که حضانت کودک  را بر عهده دارد،  نمی توانند کودک بدون اجازه از محل حضانتش خارج کند، در صورتی مجاز است که این کار با اجازه دادگاه باشد.  به عنوان مثال:  اگر محل سکونت والدین در شهر تهران باشد، و کسی که حضانت کودک  بر عهده او است، نمی تواند بچه را با خود به شهرهای دیگر ایران و یا خارج ازکشور ببرد ؛ چرا که در این صورت استفاده از حق ملاقات فرزند برای طرف دیگر سخت می شود .

همچنین بر اساس (م.42.ق.م) حمایت خانواده، کودک کوچک  که عقل او کامل نشده را نمی توان بدون رضایت ولی ، قیم ، مادر یا پدری که حضانت و نگهداری او به آنان  واگذار شده است، را  از محل اقامت مقرر بین طرفین یا محل اقامت قبل از طلاق به محل دیگر یا خارج از کشور فرستاد؛ مگر آنکه دادگاه آن را به مصلحت کودک بداند (مثلا یکی از والدین بخواهد کودک را به مسافرت ببرد یا برای درمان به خارج کشور ببرد) و همچنین با در نظر گرفتن حق ملاقات افراد صاحب حق این را اجازه دهد. پس دادگاه می تواند با توجه به مصلحت کودک این امر را اجازه دهد. اما بنا به درخواست طرف دیگر، برای تضمین بازگرداندن کودک، یک ضمانت و تأمین مناسبی از فرد مورد حضانت اخذ می کند تا حقوق طرف دیگر رعایت شود.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا