قراراداد پیمانکاری

قرارداد پیمانکاری چیست؟

قرارداد پیمانکاری قراردادی است که طی آن کارفرما انجام کاری را با شرایط معین، در مدت زمان معین و در قبال وجه معینی به پیمانکار می سپارد. موضوع قرارداد پیمانکاری می تواند ساخت و ساز، حمل و نقل، تدارک کالا، تعمیرات و مواردی از این دست باشد.

اجزای قرارداد پیمانکاری

پیمانکاری نیز مانند هر قرارداد دیگری اجزای مشخصی دارد. در قرارداد پیمانکاری باید مشخص باشد دو طرف قرارداد چه اشخاصی هستند و رابطه آن ها با یکدیگر نیز چگونه است. همچنین موضوع کار نیز باید به طور شفاف در قرارداد معین شود. باید در قرارداد شرح داده شود کارفرما چه توقعاتی از پیمانکار دارد و این خدمات را با چه شرایطی باید دریافت کند.

مورد دیگری که باید حتما در قرارداد پیمانکاری ذکر شود ضمانت های اجرای قرارداد است. پیمانکار باید برای انجام درست و به موقع کار ضمانت هایی ارائه دهد تا امکان جبران خسارت کارفرما وجود داشته باشد.

قرارداد پیمانکاری اجزای دیگری نیز دارد. به عنوان مثال قرارداد عدم افشای اطلاعات محرمانه نیز می تواند به قرارداد ضمیمه شود. با داشتن این ضمیمه پیمانکار موظف به حفظ حقوق مالکانه معنوی کارفرما می شود و در صورت عدم رعایت آن مورد پیگرد قانونی قرار خواهد گرفت.

شرایط عمومی و اختصاصی پیمان

هر قراردادی تبعاتی را متوجه دو طرف پیمان می کند. قرارداد پیمانکاری نیز تعهداتی را بر دوش طرفین قرارداد می گذارد. این تعهدات به دو دسته عمومی و اختصاصی تقسیم می شوند. شرایط عمومی پیمان شرایطی هستند که بر تمامی قراردادهای پیمانکاری حاکم هستند و به مجرد عقد قرارداد لازم الاجرا می شوند. اما شرایط اختصاصی پیمان مواردی هستند که طرفین قرارداد خود بر اساس شرایط خودشان و به صورت توافقی بر قرارداد حاکم می کنند. البته شرایط اختصاصی هیچگاه نمی توانند شرایط عمومی پیمان را نقض کنند.

ویژگی های قرارداد پیمانکاری

بر اساس ماده 10 و 219 قانون مدنی، قرارداد پیمانکاری یک قرارداد لازم است. یعنی هیچ یک از طرفین قرارداد به جز در موارد خاص نمی توانند قرارداد را فسخ کنند. موارد فسخ قرارداد در دستورالعمل شرایط عمومی پیمان ذکر شده که این موارد تنها پانزده عنوان هستند.

تمام قرارداد ها را از نظر نحوه انعقاد می توان به دو دسته ساده و تشریفاتی تقسیم کرد. قرارداد پیمانکاری مستلزم تشریفاتی است تا به رسمیت شناخته شود. بنابراین قرارداد پیمانکاری یک قرارداد تشریفاتی است.

انواع قراردادهای پیمانکاری

قراردادهای پرداخت کلی  (Lump Sum)
قراردادهای دائمی  (Continual Contracts)
قراردادهای سنجشی  (Measurement Contracts)
قراردادهای بازپرداخت هزینه  (Cost Reimbursement Contracts)

قراردادهای مدیریتی  (M.C) Management Contracts))
قراردادهای مدیریت پروژه  (Project Management Contracts)
قراردادهای طراحی و ساخت  (Design And Build Contracts)
قرارداد مهندسی، تأمین تجهیزات، اجرا (Engineering Procurement Construction)
قراردادهای ساخت و توسعه.

شرایط فورس ماژور در قرارداد پیمانکاری

همیشه امکان بروز حوادثی که خارج از کنترل و پیش بینی پیمانکار باشد و برای انجام کار مانع ایجاد کند وجود دارد. در قرارداد باید تعیین شود چه شرایطی فورس ماژور شناخته شده و در چه صورت می توان پیمانکار را از انجام تعهدات خود معاف کرد. در تعیین این شرایط باید با دقت عمل کرد زیرا فعال شدن بند فورس ماژور موجب لغو یا تعلیق قرارداد می شود.

حق بیمه در قراردادهای پیمانکاری

یکی از مسائل مهم و چالش برانگیز در قراردادهای پیمانکاری، بیمه و مالیات پیمانکاری است. در ادامه قوانینی که در این باره صحبت کرده است را بیان می کنیم:

  • ماده 38 قانون تامین اجتماعی به جهت پوشش امور بیمه ای کارگران و شاغلانی که تحت پوشش سازمان تامین اجتماعی هستند تدوین شده است.
  • پیمانکارها و کارفرمایانی که تحت پوشش سازمان تامین اجتماعی هستند موظف به رعایت ماده 38 قانون تامین اجتماعی هستند.
  • حق بیمه در قرارداد پیمانکاری به شکل درصدی از مبلغ قرارداد است.
  • مطابق ماده 38 قانون تامین اجتماعی در مواقعی که کار به صورت مقاطعه ای به اشخاص حقیقی یا حقوقی سپرده شده است کارفرما بایستی مقاطعه کار را موظف به پرداخت تمام حق بیمه کند. بنابراین مطابق ماده 38 قانون تامین اجتماعی، تمامی پیمانکارها و کارفرماها باید علاوه بر بیمه کردن کارکنان خود، نیروهای پروژه های مناقصه ای و قراردادی را نیز بیمه کند.
  • در صورتی که پیمانکار خود کار را به یک مقاطعه کار دیگر بسپارد، آنگاه بخش زیادی از مسئولیت های قانونی و پرداخت حق بیمه نیز متوجه شخص پیمانکار ثانوی است. اما اگر خود کار را به عهده بگیرد، آنگاه در صورت به خدمت گرفتن کارگر باید حق بیمه کارگران را پرداخت کند و در غیر این صورت نیاز به پرداخت حق بیمه نخواهد داشت.

مالیات در قرارداد پیمانکاری

قوانینی که در حال حاضر درباره مالیات قراردادهای پیمانکاری صحبت می کنند، توصیف خاص و متفاوتی از مالیات در این قراردادها ارائه نداده اند. اما به طور کلی می توان گفت که میزان مالیات بر درآمد قراردادهای پیمانکاری عمرانی و غیر عمرانی اختلاف چندانی ندارند. در پروژه های پیمانکاری پروژه عمرانی، هزینه های اجرایی و اداری و حق بیمه از کل درآمد کسر شده و از محل سود باید 25 درصد به عنوان مالیات پرداخت شود. این قائده مربوط به اشخاص حقوقی است. درباره اشخاص حقیقی، هر سال میزان معافیت مالیاتی اعلام شده و بعد از آن از سود ناخالص کم می شود.

قرارداد پیمانکاری تک نفره چیست؟

قرارداد پیمانکاری تک نفره نوعی قرارداد پیمانکاری است که در آن کارفرما پروژه را در ازای پرداخت مبلغی مشخص به پیمانکار که شخصی حقیقی است می سپارد. در انواع مختلفی از پروژه ها این نوع قرارداد بسته می شود. به عنوان مثال قرارداد های مشاوره را که نمی توان بر اساس ساعت کار مزد تعیین کرد می توان به صورت قرارداد پیمانکاری تک نفره منعقد نمود. همچنین قراردادهایی که بین کارفرما و یک نفر پیمانکار بسته می شود مانند پروژه طراحی سایت از این نوع است. قراردادهای پیمانکاری تک نفره، برای مواقعی هستند که ماهیت کار به شکل پیمانکاری نزدیک تر است ولی رابطه دو طرف از جنس کارگر و کارفرما نیست و رابطه آنها در قالب قانون کار نمی گنجد. در این مواقع برای جلوگیری از بروز مشکلات آتی و شکایت کردن پیمانکار از کارفرما، قرارداد به شکل پیمانکاری تک نفره بسته می شود. این مشکلات بیشتر در کسب و کارهای نوپا و استارت آپ ها دیده می شود.

مزیت قرارداد پیمانکاری تک نفره این است که هر تعهدی را می توان در چهارچوب قرارداد و توافق بین طرفین ثبت کرد و آن را لازم الاجرا نمود. از آنجایی که مفاد قرارداد در صورت بروز اختلاف قابل استناد هستند این نوع قرارداد از بروز مشکل و اختلاف جدی جلوگیری می کند. هر شرطی که در قرارداد ذکر شود لازم الاجرا است هر یک از دو طرف می تواند در صورت تخلف طرف دیگر، الزام او را از دادگاه بخواهد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا