قرارداد محرمانگی اطلاعات

قرارداد محرمانگی اطلاعات

قرارداد محرمانگی اطلاعات از جمله قراردادهایی است که بایستی دقت لازم را در زمان نگارش آن، مبذول داشت. قرارداد محرمانگی یا قرارداد عدم افشای اسرار تجاری با هدف محافظت از اطلاعات مهم و محرمانه شرکت، از عموم و رقبا، بین حداقل دو طرف امضا می شود.

در این مقاله با ما همراه باشید تا با نکات حقوقی پیرامون این نوع قرارداد بیشتر آشنا شوید.

چرا از قرارداد محرمانگی اطلاعات استفاده می شود؟

امروزه به علت گسترش اطلاعات و فناوری ارتباطات، انتقال و پخش داده ها و اطلاعات بین تعداد افراد زیاد در عرض چند دقیقه با کمترین هزینه، به راحتی امکان پذیر است.

از جمله دغدغه های شرکت های استارتاپی و کسب و کارها برای گسترش روابط کاری خود با افراد جدید، حفظ اسرار تجاری است.

راه حل ایده آل برای پیشگیری از بروز این مشکل، انعقاد قرار محرمانگی است.

قرارداد محرمانگی اطلاعات چیست؟

به بیان ساده، این نوع قرارداد به عنوان یک قرارداد مجزا یا بخشی از یک قرارداد دیگر به صورت یک بند منعقد می شود. که به موجب آن، طرفین قرارداد متعهد به عدم افشای اطلاعات و داده ها به غیر می شوند. این اطلاعات انحصاری شرکت هستند و از اهمیت بالایی برخوردارند. چرا که حتی موفقیت یا شکست شرکت، وابسته به حفظ اطلاعات مهم آن است.

در زمان نگارش این قرارداد، نکات بسیار زیادی وجود دارد که باید با دقت رعایت شوند. اولین نکته داشتن یک تعریف درست از اطلاعات و اسرار محرمانه می باشد.

اطلاعات محرمانه شامل چه مواردی می شود؟

بسته به موضوع شرکت و میزان حساسیت پروژه های آن، این اطلاعات می تواند متفاوت باشد. اما در اکثر شرکت ها، اطلاعاتی مثل برنامه های توسعه آتی، طرف های قرارداد، اطلاعات پروژه ها، میزان سود و زیان شرکت، در آمدها و بطور کلی هر اطلاعاتی که اگر رقبا آن را به دست بیاورند، می توانند از شرکت شما پیشی بگیرند، مهم تلقی می شود.

اطلاعات دیگری مثل مواد اولیه برای ساخت محصول، فرآیند ها و گردش های مالی، اطلاعات مشتریان، حساب های کاربری و رمزها و مواردی از این دست نیز، می توانند مهم و محرمانه تلقی شوند.

به بیان ساده، هر نوع داده و اطلاعاتی که فقط افراد مشخصی قادر و اجازه دسترسی به آن را دارند و جنبه عمومی ندارد، اسرار محرمانه شرکت تلقی می شوند.

قرارداد محرمانگی اطلاعات یک جانبه چیست و چه کاربردی دارد؟

هدف از انعقاد قرارداد محرمانگی اطلاعات تحت عنوان یک جانبه این است که مورد استفاده اطلاعات توسط افراد مجاز، برای همه جه نخواهد بود و صرفا برای موارد و موضوعاتی قابل استفاده است که در قرارداد آورده شده است.

کاربرد بسیار مهم این نوع قرارداد برای جلوگیری از افشا اطلاعات تجاری توسط طرف مقابل است و آن طرف مقابل، متعهد به عدم افشا اطلاعات می شود. در واقع از جانب یک طرف، تعهد عدم افشا مورد توافق قرار می گیرد.

قرارداد محرمانگی اطلاعات دو جانبه چیست؟

دو شریک تجاری، ممکن است از این بابات نگرانی داشته باشند که با در میان گذاشتن اطلاعات، طرف مقابلشان اقدام به حذف طرف مقابل از شراکت شود چرا که مثلا شرکت تولید کننده به اطلاعات مشتری دسترسی پیدا کند و دیگر نیازی به بارگان یا بازاریاب نباشد.

در این موارد برای حفظ منافع دو طرف در مشارکت و نیز پیشگیری از ایجاد رقابت بین آنها، بندی به قرارداد محرمانگی تحت عنوان تعهد بر عدم رقابت میان دو طرف قرارداد، اضافه می شود.

امضای قرارداد محرمانگی اطلاعات دوجانبه چه مزیتی دارد؟

مزیت انعقاد این قرارداد، افزایش اعتماد و اطمینان بین شرکا برای به اشتراک گذاشتن رازهای کسب و کار و دانش خود است که باعث تسریع رشد کسب و کار می شود و منافع مادی و معنوی زیادی برای دو طرف خواهد داشت.

اصطلاحات کاربردی در قرارداد محرمانگی اطلاعات به چه معنا هستند؟

اطلاعات تجاری: داده هایی که به صورت سند مکتوب شده اند و یا نشده اند و نیز تمام نرم افزارهای خریداری شده برای مجموعه را شامل می شود. اطلاعات مربوط به نرم افزارهایی که خود استارتاپ طراحی کرده و اجرا کرده است نیز جز اطلاعات تجاری می باشد.

اطلاعات شخصی کارکنان: اطلاعات پرسونالی افراد شامل نام و نام خانوادگی، اطلاعات تماس از جمله شماره تماس و ایمیل، قراردادها و شرح وظایف و مسئولیت افراد و مواردی از این دست، همگی اطلاعات شخصی کارکنان هستند.

اطلاعات محرمانه: این اطلاعات شامل تمامی اسناد و اطلاعاتی است که در روند اجرا و پیشرفت استارتاپ مهم و تاثیر گذارند.

قرارداد محرمانگی اطلاعات با چه نام های دیگری شناخته می شود؟

  •       توافق‌نامه مالکیت خصوصی اطلاعات Proprietary Information Agreement – PIA
  •       توافق‌نامه محرمانگی Confidentiality Agreement – CA
  •       توافق‌نامه رازداری Confidential Disclosure Agreement – CDA
  •       توافق‌نامه رازداری Secrecy Agreement – SA

شروط لازم برای اثبات وارد شدن خسارت چیست؟

برای این که شخص بتواند اثبات کند که طرف قرارداد باید خسارات وارده را جبران نماید، نیاز است که بتواند موارد زیر را اثبات کند:

  1. نقض تعهد از سوی متعهد: لازم است ثابت شود که طرف قرارداد، اطلاعات را فاش کرده است و محرمانگی داده ها، اسناد و مدارک را رعایت نکرده است.
  2. ورود خسارت: لازم است که ثابت شود در اثر نقض تعهدات، خسارتی وارد شده است. ممکن است یکی از طرفین تعهدات خود را نقض کند ولی این اقدام خللی بر سیستم وارد نکند و موجب بروز هیچ اخلال و اختلافی نشود.
  3. وجود رابطه سببیت میان نقض تعهد و ورود خسارت: در صورتی که شخصی در انجام مسئولیت خود کوتاهی کند، باید اثبات شود که این اقدام وی، باعث بروز آسیب شده است.

با توجه به شرایط گفته شده، اثبات وجود رابطه سببیت بین نقض تعهد و ورود خسارت کار پیچیده و زمانبری است. لذا برای ساده تر و شفاف تر شدن مسئله، راه حلی که وجود دارد، تعیین وجه التزام در قرارداد محرمانگی اطلاعات میباشد؛ بدین صورت که طرفین متعهد می شوند که در صورت نقض مسئولیت ها و تعهدات از سمت یک شخص، آن شخص موظف است مبلغ معادل با وجه التزام را به طرف مقابل بپردازد بدون آنکه نیاز به اثبات ورو خسارت باشد.

جالب است بدانید که به خاطر جلوگیری از بی ارزش شدن مبلغ وجه التزام بابت تورم، می توان به عنوان مثال ذکر شود که سالانه 20 % به مقدار وجه التزام اضافه گردد و یا راه حل های دیگری را می توان استفاده کرد.

برای تنظیم قرارداد محرمانگی اطلاعات به کمک وکلای مجرب و با تجربه، می توانید از اپلیکیشن شهرداد استفاده نمایید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا