طلاق از طرف مرد

طلاق از طرف مرد

طبق قوانین نظام حقوقی ایران علاوه بر طلاق توافقی، طلاق غیابی، طلاق از طرف زن، طلاق از طرف مرد هم وجود دارد. در گذشته مردان می توانستند هر زمانی که اراده کنند بدون ارائه هیچ دلیل و مدرک خاصی همسر خود را طلاق دهند.

اما به دلیل آشفتگی هایی که در نظام خانواده به وجود می آمد شرایطی برای حمایت از خانواده در نظر گرفته شد. به موجب این شرایط حق طلاق مردان طبق ضابطه مندی خاصی اجرا شود. در ادامه به شرح طلاق از طرف مرد و مراحل آن می پردازیم.

طلاق از طرف مرد

بر اساس ماده 1133 قانون مدنی سابق، مرد هر زمانی و بدن هیچ دلیل خاصی می توانست با معرفی دو شاهد عادل و پرداخت حق و حقوق مالی همسرش زنش را طلاق دهد و عدم رضایت زن هم هیچ مانعی برای طلاق نبود.

اما با توجه به اینکه خیلی از طلاق ها بر اثر عصبانیت اتفاق می افتاد، بعد باعث پشیمانی می شود، یا برخی از مردان از این قانون سواستفاده می کردند، ماده 1133 قانون مدنی اینگونه اصلاح شد :

”  مرد می تواند با رعایت شرایط مقرر در این قانون، با مراجعه به دادگاه تقاضای طلاق همسرش را بنماید. ”

پس در حال حاضر مردان برای طلاق همسر خود ناچار هستند مراحل زیر را انجام دهند :

ارجاع به داوری برای بررسی طلاق از طرف مرد

بر اساس قانون حمایت از خانواده، اگر مردی قصد داشته باشد همسر خود را طلاق دهد باید به دادگاه مراجعه کند. اولین مرحله ای که دادگاه در نظر می گیرد ارجاع به داوری در طلاق است. و زن و مرد باید ظرف مدت یک هفته به ترتیب زیر عمل کنند :

یکی از نزدیکان خود را که متاهل باشد، حداقل سی سال سن داشته باشد، آگاه به مسائل شرعی، خانوادگی، اجتماعی باشد را به دادگاه معرفی کند.

در صورتی که همچین فردی با این شرایط در میان خویشاوندان آنها وجود نداشته باشد، به آنها دسترسی نداشته باشند یا این که آن افراد حاضر به پذیرش داوری نباشند، هر یک از زوجین می توانند از بین سایر افرادی که واجد شرایط باشند داور خود را انتخاب و معرفی کنند.

گواهی عدم امکان سازش

ارجاع به داوری بیشتر جنبه تشریفاتی دارد.  برای اینکه فرایند طلاق طولانی تر شود و زوجین فرصت تامل بیشتری پیدا کنند و گاهی همین تشریفات اداری باعث پشیمان شدن مرد از طلاق می شود.

اما در شرایطی که دادگاه تشخیص دهد که آشتی و سازش  ممکن نیست، اقدام به صدور گواهی عدم سازش می کند.

دفاتر ازدواج و طلاق پس از دریافت گواهی عدم امکان سازش اقدام به جاری ساختن صیغه طلاق می کند. این گواهی از تاریخ ابلاغ رای قطعی به مدت سه ماه اعتبار دارد و بعد از این سه ماه از اعتبار ساقط می شود.

در مورد طلاق از طرف مرد نکته ای که مهم این است که مرد باید کلیه حقوق مالی زن را اعم از : مهریه، نفقه، نحله، اجرت المثل، تصنیف اموال و دارایی ، و سایر مسائل را بپردازد.

شرط تصنیف دارایی در طلاق از طرف مرد

در عقد نامه شرطی مبنی بر تصنیف دارایی هایی که زن و مرد در دوران ازدواج به دست آورده اند وجود دارد.

این شرط زمانی قابلیت اجرا دارد که طلاق از طرف مرد باشد و زوج موظف است نصف اموال خود را که در زمان زندگی مشترک با همسرش به دست آورده است یا معادل آن را طبق نظر دادگاه بلاعوض بع زوجه انتقال دهد.

مهریه در طلاق از طرف مرد

 در شرایطی که طلاق از طرف مرد است، او موظف است مهریه زوج را با سایر مطالبات یکجا به زن بپردازد. تنها زمانی میتواند زن را بدون مهریه طلاق دهد که زن با رضایت خودش مهریه را بخشیده باشد و یا اینکه از طرف زن فریب در ازدواج رخ داده باشد.

در صورتی که مرد تمکن مالی نداشته باشد، می تواند تقاضای اعسار در مهریه کند. برای اثبات اعسار مرد باید با شهادت سه نفر شاهد استشهادیه ای تنظیم کند و فیش حقوقی یا گواهی میزان درآمدش را به دادگاه ارائه دهد. در صورتی که اعسار مرد اثبات شود قاضی دادگاه با توجه به شرایط وی نحوه پرداخت را مشخص می کند.

اگر مرد قصد طلاق دختر باکره را داشته باشد نصف مهریه به دختر تعلق می گیرد.

پرداخت نفقه و اجرت مثل در طلاق از طرف مرد

پرداخت نفقه تا پایان زمان عده و صدور حکم طلاق از طرف مرد که معمولا 100 روز است بر عهده مرد است. در شرایطی که زوجین توافق کرده باشند یا اینکه زوجه باکره باشد و یا مورد دیگری که زن استحقاق دریافت نفقه را نداشته باشد، پرداخت نفقه از عهده مرد خارج می شود.

اجرت المثل در ازدواج دائم هم بر حسب ایام زندگی مشترک محاسبه میشود، و میزانش بر اساس میزان دارایی های مرد، وضعیت زوجه، تعداد فرزندان، سبک زندگی زوجین و از تاریخ عقد تا طلاق توسط کارشناس رسمی دادگستری تعیین می شود.

حضانت فرزندان در طلاق از طرف مرد

در طلاق از طرف مرد، حضانت فرزند پسر تا سن 7 سالگی با مادر است و از 7 سالگی تا 15 سال قمری با پدر و بعد از 15 سالگی فرزند پسر برای اینکه با مادر زندگی کند یا با پدر حق انتخاب دارد.

حضانت فرزند دختر تا 7 سالگی با مادر است و از 7 تا 9 سال قمری با پدر است و بعد از 9 سالگی حق انتخاب با فرزند دختر است.

البته در شرایطی که زوجین توافق کرده باشند یا قانون به نحو دیگری باشد حضانت فرزندان به شکل دیگری اجرا می شود.

تامین هزینه های فرزندان تا 18 سالگی و تا پایان تحصیلات عالیه بر عهده پدر است مگر زن و مرد به طریق دیگری توافق کرده باشند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا