جرائم کیفری

توهین و فحاشی

توهین و فحاشی

 

در شرایط فعلی جامعه که  آستانه تحملشان مردم پایین آمده و زود از کوره در می‌روند، درنتیجه کوچکترین کلمه‌ای  که  میگویید مواظب باشید چون ممکن است مصداق توهین محسوب شود و فرد با ادعای  به اینکه باعث ازبین بردن آبروی او شده اید، شما را به عنوان توهیین کننده مورد پیگرد قانونی قرار دهد.

 

مطمئنا از قدیم شنیده اید که بزرگان گفته اند: زبان سرخ، سر سبز را برباد می دهد. یعنی؛  زبان سرخ، متهم ردیف اول بسیاری از جرم‌ها  است. امروزه  نیز کم نیستند اشخاصی که به علت زبان سرخ و تیزی که دارند جرم های نکرده  را به آنها نسبت می دهند. در واقع خیلی راحت اگر شما کمی صبر و تحمل داشته بشید، به قول معروف یا همان بزرگان: ” ز قوره حلوا سازید ”  یعنی همه چیز به نفع شما خواهد بود. متاسفانه همانطور که می دانید امروزه  بعضی جرم‌ها از کجروی زبان و توهین و فحاشی است.

توهین چیست؟

توهین در لغت به معنای خوار کردن، سبک داشتن، و تحقیر کردن است. و دراصطلاح قانونی عبارت است از: توهین و اهانتی که که باعث از بین رفتن آبرو و حیثیت فرد شود، درحالی فرد علی ‌رغم دارا بودن وصف مجرمانه از هیچ کیفیتی برخوردار نیست.

 

فحاشی چیست؟

فحاشی در لغت به معنی ناسزاگویی و دادن صفات رکیک و زشت  به دیگران،که عمل ناپسند می تواند ازسر خشم واعصبانیت باشد و باعث ناراحتی وخشم طرف مقابل هم شود.

 

چه رفتارهایی توهین محسوب می شود؟

توهین می تواند به هر شکل و با هر وسیله ای اتفاق بیفتد. مثلا:  به شکل گفتار، رفتار، نوشتار و حتی با اشارات دست و چشم. و یا به وسیله ارسال پیامک، ایمیل یا تماس تلفنی .که ممکن است باعث خشم وعصبانیت و حتی هتک آبروی طرف شود.

فحاشی و استعمال الفاظ رکیک و زشت هم نمونه بارز توهین است، اما گاهی رفتارها و گفتارهای دیگری بنا به شرایط در زمره ی جرم توهین قرار می گیرد و مشمول مجازات کیفری  خواهد شد.

 

مجازات توهین و فحاشی درقانون جزای اسلامی

براساس ماده ۶۰۸ قانون مجازات اسلامی: «توهین به افراد از قبیل فحاشی وشنیدن الفاظ رکیک، چنانچه که موجب افترای ناروای زنا یا لواط نباشد، به مجازات شلاق تا ۷۴ ضربه یا ۵۰ هزار تا یک میلیون ریال جزای نقدی خواهد بود»

 

مجازات فحاشی

مجازات فحاشی یک جرم عمدی است و ارتکاب غیرعمدی آن در قانون حقوقی جزا،  شناخته شده نیست یعنی مرتکب «عمد در ارتکاب رفتار موهن نسبت به دیگری» را داشته باشد.

  • مرتکب در ارتکاب عمل خود هوشیار باشد. یعنی در حالت خواب و هیپنوتیزم و مستی نباشد و کلاً بدون اراده مرتکب توهین و فحاشی نشود.

 

  • مرتکب از موهن بودن رفتار خود اطلاع داشته باشد، برای مثال برخی تفاوت‌های فرهنگی یا زبانی باعث ناآگاهی او نشود.

 

گاهی ممکن است گفتار و رفتار توهین آمیز کسی نسبت به دیگری به‌ گونه‌ای باشد که به جای آنکه صرفاً موجب خفیف شدن شخصیت و تحقیر او شود موجب ارتکاب عمل مجرمانه‌ای را به‌طور صریح به وی به شخص توهین کننده نسبت دهد که این نوع گفتار و رفتار موجب تشدید مجازات مرتکب در مقایسه با توهین ساده خواهد شد.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا